Everything Is Fine

Everything, Is en Fine: drie korte tussenstukken die samen de titel van het album vormen. Everything opent, Is staat in het midden, Fine sluit af. Dat drieluik was niet vooraf bedacht. Ik zocht een manier om de titel in de plaat te verwerken en kwam aan het einde van het schrijfproces erachter dat dit precies samenviel met de drie korte tussenstukken. En hoe mooi is het dat Fine ook het slotstuk van de plaat is geworden.

En natuurlijk is de albumtitel ironisch, want het is helemaal niet fine. Omdat ik zelf regelmatig met AI werk, zie ik wat het kan en hoe snel het vooruitgaat, en ik heb niet het gevoel dat veel mensen dat doorhebben. Als we hier niet snel sterke keuzes in maken, is het toekomstbeeld allesbehalve rooskleurig. Tegelijkertijd geloof ik ook dat een positief gebruik van AI veel wereldproblemen kan oplossen. Of we dat als samenleving gaan doen, is maar de vraag...

Everything, Is and Fine: three short interludes that together spell the album's title. Everything opens, Is sits in the middle, Fine closes. That triptych wasn't planned. I was looking for a way to work the title into the record, and towards the end of the writing process I realised it lined up perfectly with the three short interludes. And how nice that Fine also ended up as the closing piece of the record.

And of course the album title is ironic, because it isn't fine at all. Because I work with AI regularly myself, I see what it can do and how fast it's improving, and I don't get the feeling many people realise that. If we don't make some strong choices soon, the future looks anything but bright. At the same time, I believe that using AI in a positive way could solve a lot of the world's problems. Whether we'll do that as a society remains to be seen...

De hoopvolle tegenstem van het album, en daarom ook de eerste single. Er is een positieve uitweg in dit verhaal, en die ligt nog altijd in onze handen. Of we die kant op gaan, hangt helaas af van een kleine groep individuen uit voornamelijk de VS en China, in wie ik momenteel niet te veel vertrouwen heb. Toch wil ik blijven geloven in een positieve uitkomst en duidelijk maken dat de keuze nog echt bij ons (de mensheid) ligt.

The hopeful counter-voice on the album, and that's why it's the first single. There's a positive way out of this story, and it's still in our hands. Unfortunately, whether we take it depends on a small group of individuals, mostly in the US and China, in whom I don't have much faith right now. Still, I want to keep believing in a positive outcome, and to make clear that the choice really is still ours (humanity's).

Trust Issues staat niet voor niks vlak voor Slobfest. Door alle AI-slop die nu op het internet staat, kan niemand meer vertrouwen wat hij online ziet. Iedereen krijgt trust issues, of heeft ze al. En dat wordt alleen maar erger.

En dat is in dit geval niet per se slecht: het is hoog tijd dat we als maatschappij alles wat we online consumeren factchecken, en niet zomaar geloven. Een beetje trust issues kan (in dit geval) helemaal geen kwaad.

It's no accident that Trust Issues comes right before Slobfest. With all the AI slop on the internet now, nobody can trust what they see online anymore. Everyone is getting trust issues, or already has them. And it's only going to get worse.

In this case, that's not necessarily a bad thing: it's high time that we as a society fact-check everything we consume online, instead of simply believing it. A few trust issues can't hurt (in this case).

De ironische feesttitel voor alle AI-slop die het internet nu al overspoelt. Slop werd in 2025 zelfs woord van het jaar bij het Amerikaanse woordenboek Merriam-Webster, en dat is niet voor niks. Ik vrees ook dat dit alleen maar erger wordt. Of dit iets positiefs of negatiefs is, hoor je zodra de bas en drums invallen.

The ironic party name for the AI slop already flooding the internet. In 2025, slop even became Merriam-Webster's word of the year, and not without reason. I'm afraid it's only going to get worse. Whether that's a good or a bad thing, you'll hear as soon as the bass and drums come in.

Vernoemd naar Claude Mythos, het AI-model van Anthropic dat in april 2026 wereldnieuws werd. Het bedrijf besloot het niet vrij te geven: het model was zo goed in het vinden van zwakke plekken in software dat het een te groot risico voor cybersecurity zou zijn. Alleen een kleine groep grote bedrijven mocht ermee werken, om hun eigen systemen te beveiligen. Een paar maanden later greep ook de Amerikaanse overheid in, en waren de nieuwste Mythos-modellen wekenlang helemaal niet meer beschikbaar.

Een passender naam voor dit album bestaat bijna niet. De plaat gaat over onze onvoorbereidheid op AI en technologie, en zie hier de eerste gevolgen: het eerste model dat we niet meer vertrouwen en dat niet zomaar in mensenhanden mag. Muzikaal klinkt het ook als een mythisch wezen: een sopraan hoog boven een soundscape, met een lineaire opbouw naar een climax.

Named after Claude Mythos, the AI model by Anthropic that made world news in April 2026. The company decided not to release it: the model was so good at finding weaknesses in software that it was considered too great a cybersecurity risk. Only a small group of large companies were allowed to use it, to secure their own systems. A few months later the US government stepped in as well, and the newest Mythos models were unavailable altogether for weeks.

A more fitting name for this album hardly exists. The record is about how unprepared we are for AI and technology, and here are the first consequences: the first model we no longer trust, one that can't just be put in human hands. Musically, it sounds like a mythical creature too: a soprano high above a soundscape, with a linear build towards a climax.

Begint bij een voetnoot uit de techgeschiedenis: Facebook overwoog ooit een awesome-knop in plaats van de like-knop. Ik vraag me af hoe de wereld er dan had uitgezien. Een like gaat namelijk over jou: jíj vindt iets leuk. Een awesome gun je de ander. Oftewel, in plaats van een wereld waarin iedereen bezig is met hoeveel likes je zelf hebt gehaald, hadden we in een ideale wereld ook bezig kunnen zijn met hoeveel awesomes je iemand vandaag gegeven hebt. Een klein, maar tegelijkertijd essentieel alternatief. Kan iemand dit bouwen en Facebook ermee vervangen, a.u.b.?

Starts from a footnote in tech history: Facebook once considered an awesome button instead of a like button. I wonder what the world would look like if it had. After all, a like is about you: you think something is good. An awesome is something you grant to someone else. So instead of a world where everyone is preoccupied with how many likes they have picked up, in an ideal world we might have been preoccupied with how many awesomes we had given someone that day. A small alternative, but not a trivial one. Could someone please build this and replace Facebook with it?

Kinderen zijn, net als volwassenen, snel verslaafd geraakt aan hun telefoon. Ze letten minder op in de klas en praten niet meer met elkaar in de pauze. Docenten omschrijven het als ‘doodse stilte’. Sinds sommige scholen de mobiel uit de klas en uit de pauze hebben verbannen, is het toch weer luid in de aula. Een docent in Colorado vatte het samen in drie woorden: “It's loud again.”

Kids, just like adults, quickly got hooked on their phones. They pay less attention in class and stopped talking to each other during breaks. Teachers describe it as ‘dead silence’. Since some schools banned phones from classrooms and breaks, the cafeteria is loud again. A teacher in Colorado summed it up in three words: “It's loud again.”

Wie in Londen een zwarte taxi wil besturen, moet slagen voor The Knowledge: een examen waarvoor je zo'n 25.000 straten rond Charing Cross uit je hoofd leert, plus alle belangrijke plekken eraan. Daar ben je jaren mee bezig. Hersenonderzoek liet zien dat de hippocampus, het deel van het brein dat ons ruimtelijk geheugen regelt, bij Londense taxichauffeurs groter is. En een grote studie uit 2024 vond dat taxi- en ambulancechauffeurs het minst vaak overlijden aan alzheimer. De onderzoekers vermoeden een verband met al dat navigeren.

Intussen komen de zelfrijdende taxi's van Waymo naar Londen. Als die kennis verdwijnt, verdwijnt die bescherming misschien ook. Een heel ver gevolg van de opkomst van AI: Londense taxichauffeurs die er qua hersengezondheid op achteruitgaan. Hoe dat verre gevolg klinkt, hoor je in het outro. Wees gewaarschuwd.

If you want to drive a black cab in London, you have to pass The Knowledge: an exam for which you memorise some 25,000 streets around Charing Cross, plus every landmark along them. It takes years. Brain research showed that the hippocampus, the part of the brain that handles spatial memory, is larger in London cab drivers. And a large 2024 study found that taxi and ambulance drivers are the least likely to die of Alzheimer's. The researchers suspect a link with all that navigating.

Meanwhile, Waymo's self-driving taxis are coming to London. If that knowledge disappears, that protection might disappear with it. A very distant consequence of the rise of AI: London cab drivers whose brain health takes a hit. You'll hear what that distant consequence sounds like in the outro. Be warned.

Still Point is het oog van de orkaan, de plek binnenin waar het helemaal stil is: het rustpunt dat ik soms opzoek terwijl alles om mij heen chaos is. De sopraan herhaalt steeds dezelfde lyrische melodie boven één basnoot; gitarist Tom Veltien raast er als de orkaan omheen. Het stuk bouwt op naar een euforisch moment waarop alles uit elkaar knalt, met daarna een goede afloop.

Zo zie ik de hele AI-race eigenlijk ook: er is nog steeds een kans dat dit goed afloopt. Alleen hangt dat volledig van onszelf af.

Still Point is the eye of the storm, the place inside where everything goes quiet: the stillness I sometimes look for while everything around me is chaos. The soprano keeps repeating the same lyrical melody over a single bass note, while guitarist Tom Veltien tears around it like the storm itself. The piece builds to a euphoric moment where everything blows apart, followed by a happy ending.

That's more or less how I see the whole AI race: there's still a chance this ends well. It just depends entirely on us.

Over al dat toenemende nepnieuws, dat alleen maar erger gaat worden en inmiddels democratieën bedreigt. Het stuk bouwt onheilspellend op naar een grote climax. Ik vrees dat dat in de echte wereld ook gaat gebeuren.

About the rising tide of disinformation, which is only going to get worse and is now threatening democracies. The piece builds ominously towards a huge climax. I'm afraid the same is going to happen in the real world.

Het middelste woord van de titel. Het verhaal achter de drie interludes lees je bij Everything.

The middle word of the title. The story behind the three interludes is under Everything.

In 2016 zei AI-pionier Geoffrey Hinton dat we moesten stoppen met het opleiden van radiologen: over een paar jaar zou AI het beter doen. Radiologie gold als het eerste vak dat machines zouden overnemen. Bijna tien jaar later zijn er meer radiologen nodig dan ooit, juist ook om met al die machines te werken. In de VS waren er in 2025 meer opleidingsplekken voor radiologen dan ooit tevoren.

Het (begrijpelijke) verhaal dat AI alle banen gaat vervangen, is natuurlijk doodeng, en juist daarom vond ik dit een verfrissend voorbeeld van de andere kant van de medaille.

In 2016, AI pioneer Geoffrey Hinton said we should stop training radiologists: within a few years, AI would do it better. Radiology was seen as the first profession machines would take over. Almost ten years later, more radiologists are needed than ever, not least to work with all those machines. In 2025, US residency programmes offered a record number of radiology positions.

The (understandable) story that AI is going to replace every job is terrifying, of course, and that's exactly why I found this a refreshing example of the other side of the coin.

Het laatste woord van de albumtitel. Passender kan een afsluiter bijna niet. Het verhaal achter de drie interludes lees je bij Everything. Muzikaal is het een relaxed outro, waar wat mij betreft hoop in zit. Wie weet is Everything uiteindelijk toch helemaal Fine...

The last word of the album title. A more fitting closer hardly exists. The story behind the three interludes is under Everything. Musically it's a relaxed outro which, as far as I'm concerned, has hope in it. Who knows, maybe Everything will turn out Fine after all...